Allah Rasûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem), kendi başına kıldığı namazları alabildiğince uzun kılar, fakat cemaat içinde kısa ve vasat kıldırırdı. Başka hiçbir delil olmasa bile şu ihmali, Efendimiz'in Peygamber olduğuna delalet eder: Rabbisi ile baş başa kalınca o kadar derin bir irtibat halinde, fakat insanlar içinde insanlardan bir insan. Bu sadece peygamberliğin verdiği ciddiyet ve temkinden kaynaklanabilir. Bu Sayfayı Sitenizde İktibas Edin