Dünyevî hazları terk edip, cismânî meyillere karşı koyma mânâlarına gelen zühd; sofîlerce daha çok, dünya lezzetlerine karşı alâkasız kalıp, ömür boyu âdeta bir perhiz hayatı yaşa­­mak, davranışlarında "takvâ"yı esas tutarak, dünyanın, ken­dine ve insanın nefsine bakan yönlerine karşı da kararlı, müstağni ve müstenkif bulunmak mânâlarına gelir.

Anmak, hatırlamak, yâd etmek mânâlarına da gelen zi­kir; sofîlerce, Allah'ın (c.c.) ad ve unvanlarının teker teker ve­ya birkaçının bir arada tekrar edilmesinden ibarettir. Zikir, Al­lah'ı münferiden veya topluca anma yollarının -bu yolun adı ne olursa olsun- bazılarında "اَللهُ", bazılarında "لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ " -mürşid ve rehberin tayinine göre- bazılarında da daha de­ğişik isim ve unvanlarla edâ edilir.